Αρχική
| Νέο Πρόγραμμα Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών 2010-2011 |
|
|
|
 Η Ορθοδοξία ως εκκλησιαστική κοινότητα, είχε ανέκαθεν τη συνείδηση ότι ζει και πορεύεται στον κόσμο, αλλά ότι δεν αποτελεί δημιούργημα αυτού του κόσμου (εν τω κόσμω αλλ’ ουχ’ εκ του κόσμου). Η εσχατολογική και ευχαριστιακή της φύση, προσέδιδε πάντοτε έναν αντινομικό χαρακτήρα στην ταυτότητά της. Έτσι και σήμερα, πορευόμενη στο παρόν, φαίνεται ότι βρίσκεται για μία ακόμη φορά σε κρίσιμο σταυροδρόμι, έχοντας να αντιμετωπίσει ποικίλες προκλήσεις που τίθενται με ιδιαίτερη οξύτητα ενώπιόν της. Η ανατολική χριστιανοσύνη στην ιστορική της διαδρομή αν και σημαδεύτηκε από την ένταση μεταξύ «ερήμου και αυτοκρατορίας», επέλεξε εκ των πραγμάτων τις πιο πολλές φορές να προσδεθεί, ως επί το πλείστον, στο άρμα της εκάστοτε αυτοκρατορίας ή κρατικής εξουσίας (βλ. Βυζάντιο, τσαρική Ρωσία, Οθωμανική αυτοκρατορία, βαλκανικά εθνικά κράτη), ερχόμενη έτσι σε στενή συνάφεια με μορφές εξουσίας συχνά αυταρχικές και αντιδημοκρατικές των οποίων το πνεύμα και το ήθος δύσκολα θα μπορούσε να συμβιβαστεί με τις ευαγγελικές διδαχές και αξιώσεις. Γι’ αυτό και θεμελιώδεις κατακτήσεις του νεωτερικού πολιτισμού, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο πολιτικός φιλελευθερισμός και οι απαιτήσεις δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και σεβασμού της ετερότητας φαίνεται να προξενούν ακόμη εμφανή αμηχανία σε παραδοσιακά ορθόδοξα περιβάλλοντα, καθώς η Εκκλησία και η θεολογία της εξακολουθούν να γοητεύονται από τη νοσταλγική αναπόληση προνεωτερικών μοντέλων διαμόρφωσης και οργάνωσης της κοινωνίας.
Για να δείτε όλο το πρόγραμμα, πατήστε εδώ . |
